De actieve voorsprong: waarom groei loont in onzekere tijden

Beleggen brengt risico’s met zich mee. Uw inleg kan minder waard worden.

In onzekere tijden worden markten vaak kortzichtig. Beleggers hechten minder waarde aan toekomstige winsten, ongeacht de kwaliteit van de onderliggende ondernemingen. Naarmate de onrust toeneemt, kan het voelen alsof de mist nooit zal optrekken.

Daardoor ontstaat een mismatch. Gedaalde waarderingen kunnen de kansen vergroten voor op overtuiging gerichte groeibeleggers om op lange termijn rendement te behalen. Maar daarvoor is geduld nodig, juist op het moment dat daaraan de grootste schaarste is.

Sinds Covid hebben verstoringen in de toeleveringsketen, de Russische invasie van Oekraïne, handelstarieven, ontwikkelingen op het gebied van AI en nu de oorlog in het Midden-Oosten het beeld allemaal vertroebeld.

‘Het is gewoon het ene na het andere geweest, en daardoor wordt het voor de gemiddelde  belegger erg moeilijk om zich comfortabel te voelen bij het idee dat wat bedrijven over drie, vier of vijf jaar doen voorspelbaar is en dus waarde heeft,’ zegt Stuart Dunbar, partner bij Baillie Gifford.

‘Toch blijven wij vertrouwen houden in de groeivooruitzichten van onze bedrijven. We doen het harde werk, zorgen ervoor dat we niets over het hoofd zien, en kijken goed of de wereld niet op een manier is veranderd die ons ertoe zou moeten brengen onze beleggingscases te heroverwegen. En zolang we dat doen en standvastig blijven, voegen we juist nu de meeste waarde toe.’

Hij legt uit dat we dit vertrouwen krijgen door ‘te weten wat we in portefeuille hebben’. Dat klinkt eenvoudig, maar Dunbar stelt dat we alleen door ons te richten op het echt begrijpen van de bedrijven waarin we beleggen en de mensen die ze leiden, weerstand kunnen bieden aan de kortetermijndruk om te verkopen wanneer aandelen onjuist geprijsd raken. Door geregeld met senior executives te spreken, kunnen we hen er ook toe aanzetten vast te houden aan hun langetermijndoelen, zelfs wanneer de druk toeneemt om iets anders te doen.

‘Vroeger vond iedereen het vanzelfsprekend dat een vermogensbeheerder het kapitaal van cliënten toewijst aan bedrijven en vervolgens met die bedrijven samenwerkt om toe te zien op en goed gebruik van dat kapitaal aan te moedigen,’ merkt Dunbar op.

‘Die samenwerking is naar de achtergrond verdwenen. Maar er zijn aanwijzingen dat bedrijven met kwalitatief sterke, grote aandeelhouders in hun aandeelhoudersregister op lange termijn doorgaans beter presteren.’

Risicomijding vertekent de waarderingen

Dunbar erkent dat sommige strategieën van Baillie Gifford, na een periode van goede performance, de afgelopen jaren zijn achtergebleven bij passieve alternatieven. Passieve fondsen proberen het rendement van een index te volgen in plaats van die te overtreffen op basis van eigen onderzoek en beoordelingsvermogen.

‘Wat het de afgelopen jaren vooral moeilijk heeft gemaakt voor groeibeleggers zoals wij, is dat de markten groeibedrijven vrijwel allemaal op dezelfde manier behandelen – met uitzondering van de Magnificent Seven – terwijl hun waarderingen normaal gesproken niet zo sterk gecorreleerd zouden zijn. Daarom moet je beter zoeken om de bedrijven te vinden die over het hoofd worden gezien.’

‘Bedrijven met langetermijngroeivooruitzichten die veel beter, stabieler en voorspelbaarder zijn dan wat de markt inprijst, worden slechts verhandeld tegen een premie van 10 procent, soms zelfs minder. Toch heeft die premie in de afgelopen vijf jaar ook wel 70 procent bedragen. Ik weet niet wat het juiste niveau is, maar op dit moment zitten we niet op de juiste plek.’

Als voorbeeld noemt hij Nu Holdings, het bedrijf achter de Latijns-Amerikaanse fintech Nubank. Alleen al in Brazilië heeft het meer dan 112 miljoen klanten – 61 percent van de volwassen bevolking van het land – en het groeit snel in Colombia en Mexico, met plannen om uit te breiden naar de VS.

‘Er is een hoge mate van voorspelbaarheid in de groei,’ zegt Dunbar. ‘De marges zijn veel beter dan die van traditionele banken – het hoeft geen log, verouderd netwerk van fysieke bankinfrastructuur in stand te houden.’

Toch lag op het moment van schrijven de forward koers-winstverhouding van het bedrijf – waarbij de huidige aandelenkoers wordt afgezet tegen de verwachte winst – onder het wereldwijde gemiddelde. ‘Hoe kan dit bedrijf minder waard zijn dan de markt, terwijl de vooruitzichten op lange termijn sterk zijn en de marges potentieel uitstekend? Dat is gewoon niet logisch.’

Op meer plekken op zoek naar groei

Vasthouden aan je overtuiging betekent echter niet stil blijven staan. Dunbar benadrukt dat Baillie Gifford een tweede risk-team voor beleggingsrisico heeft opgezet om advies te geven over de mix van bedrijven in portefeuilles. Dat moet beheerders helpen de volatiliteit af te stemmen op de verwachtingen van cliënten.

Daarnaast kijken we ‘voorbij het voor de hand liggende’ als het gaat om de bedrijven die we volgen, ook op het gebied van AI. Zo hebben we het aandeel IREN in verschillende portefeuilles opgenomen. Het in Sydney gevestigde bedrijf ontwikkelt en exploiteert datacentres die draaien op hernieuwbare energie en heeft een groot langetermijncontract gesloten met een toonaangevend technologiebedrijf.

Dunbar voegt eraan toe dat we ook bedrijven onderzoeken die eerder misschien niet op onze radar zouden zijn verschenen.

‘De bronnen van groei worden breder, dus we kijken ook naar meer esoterische voorbeelden,’ legt hij uit. ‘Zo heeft een van onze strategieën onlangs geïnvesteerd in WillScot, een Amerikaanse aanbieder van tijdelijke accommodatie op bouwplaatsen.’

De beleggingsgedachte is dat het bedrijf zal profiteren van hogere uitgaven aan Amerikaanse infrastructuur, waaronder weg- en brugprojecten, na jaren van verwaarlozing. Sinds de beursgang in 2017 heeft WillScot ongeveer 40 andere bedrijven overgenomen, waardoor het marktaandeel is gegroeid en het vermogen om de prijs te bepalen is versterkt.

‘We kijken altijd waar we moeten gaan om groei te vinden – maar dit is misschien een andere plek dan mensen zouden verwachten,’ zegt Dunbar.

Wat moet er dan veranderen voordat de markt de werkelijke waarde van zulke bedrijven erkent? ‘Heel eenvoudig gezegd hebben we gewoon een periode van stabiliteit en voorspelbaarheid nodig,’ antwoordt Dunbar.

Dat klinkt misschien als veel gevraagd in de huidige omgeving. Maar hij roept cliënten met een langetermijnblik op om geduldig te blijven en de neiging te weerstaan om steeds in en uit de markt te stappen, aangezien de tijdshorizon niet te voorspellen is.

‘Dit niveau van onrust op de markt kan niet eeuwig aanhouden,’ voegt hij eraan toe. ‘Maar juist nu voeg je de meeste waarde toe door belegd te blijven. Als je niet in de pas loopt met de markt, geef dan niet toe.’